SAĞANAK GÖZLÜM - YANILGI... NE KADAR ÇOK BİLİRSEN DEĞİL, ÇOK BİLDİĞİNİ SANIRSAN BAŞLAR - Blogcu

YANILGI... NE KADAR ÇOK BİLİRSEN DEĞİL, ÇOK BİLDİĞİNİ SANIRSAN BAŞLAR

''Sitedeki eserler; 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır Yazar ve Şairinden izin alınmadan, eserler; hiç bir ortamda kullanılamaz ''

YÜREK HİÇ BİR KURALI KABUL ETMEYEN BİR TERÖRİSTTİR... YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT

13/5/2008 - SAĞANAK GÖZLÜM

Deli dolu hayallere dalar da gün ortası
Ay ışığında saklıdır bilemez misin
Gel-gitlerin savurur seni kıyılarıma
Sen benim mehtabımda yanamazsın
DONARSIN

Kararınca gün öğlen vakti
Sitemler yağdırırsın yalnızlığına
Cebinden çıkarır da kelimeleri
Savurursun gün batımında kırlangıçlara
Sen benim güneşlerimde gölgelenemezsin
YANARSIN

Can yakmaz sensizlik kadar hiç bir şey
Boranların vurduğu ekinlere döner hüzün
Dolu vurmuş başakların sessizliğinde kaybolur
Sen benim karanlıklarıma gelemezsin
KORKARSIN

Yüreğinin hücrelerinde beslerken kuşları
Tek tek çıkarır vurursun umudun haykırışlarını
Gırtlak arası nöbetlerde
Sen benim sevdama dayanamazsın
KAÇARSIN

Keskin yamaçlardan yuvarlanırken zaman
Boşluğa düşer ellerim seni beklerken omzumdan
Umudun katline ferman olur cümlelerin
Sen benim gecelerime doğamazsın kâbuslarımda
AĞLARSIN

Eski zaman sevdalarına yazmıştım seni
Dağlar yürütecektin hani bizim için
Kolay değil demiştim çöle deniz getirmek
Sen benim vuslatımda barınamaz
DAĞILIRSIN

Kapama gözlerini sağanak gözlüm
Senin bulunduğun mevsimler bana benzemez
Hicran yarası açılır yağmurlarımın damlalarıyla
Islanırsın sanırsın da saçak altlarında
Gezinemez olur
ÜŞÜRSÜN...

Eylül GÖKDEMİR... 11.MAYIS.2008

Yüreğindekileri bırak da Git

2008-06-09 22:13:27 - Bir Fotoğrafın Arka Yüzü

Yazan: nejat

Bir Fotoğrafın Arka Yüzü

Gözlerimizde sürgün zamanı inci avcıları
mavi bir sese verirdi bulduklarını Yenişehir’de
Akşamüstü sokağı bürüyünce menekşe
tanıdık bir yüzü hatırlatırdı kuş cıvıltıları

İmgenin arka bahçesinde oturup gece
düş ormanından getirdiklerimizi paylaşırdık
Herbirimizin bir kardeşi vardı kayıp
sonsuzluğa resmedilmiş bir yıldızda
Ceplerimizdeki kristal bilyeleri kırıp
küçük yangınlar çıkarırdık
arka sokaklara dalıp gizlice
Serin diplere çekilirdi karanlık
Sevinçli dudaklarımızı öperken keder
öykümüzü ısırarak kapkara
gölgemizin izini sürerdi köpekler

Düşünde gördüğü celladını arardı gül
kaldırımları laciverde boyardı ihanetçisi
Gece gelen ayak sesleriyle sevişirdi hüzün
Sevgilisini ellerinden tutup bütün gün
delicesine öperdi zamana yenilmiş serüvenci
ve sanıldığı kadar uzak değildi eylül

Gerçeğin kıyısına oturup beklerdik romanı
Hayaları sıkılarak iğdiş edilirken imge
bahara adak giysileri atardık ateşe
Düşerdik soluk soluğa gelen güne
yeni hayatlar zamanı

Sokak kapısına ak mendil düşmüş
ateşi çalan Prometeus’un armağanı
Getirip gök mavisini kente bıraktı düş
yine yolculuklar zamanı

(Haziran/2005- DAMAR San.Ed. Dergisi)

Babür Pınar

Bağlantı

<- Son Damla :: Sonraki Damla ->