10/10/2008 - AKLIMIN DÜĞÜMÜ
Sen çıkarken
Gözlerin giriyordu içeri
Camlara yansıyan gün ışığıyla beraber
Alnımda kader kesiği çizgiler
Aklımın denizinde yüzdürüyorum kağıttan gemileri
Ezberimin sen yanını unuttum
Her karanlık kendine beyazsa eğer
Yanlış zamanlarda yitirilen sevdaların üzerinde
Geceye hasret baykuşlar gibiyim
Koyu bir sis kaplarken bakışlarımı
Yavaş yavaş çekiliyor ayaklarımın altından yer
Zamansız mı geldin derken
Sırtımdan boşalan ayazımsı bir ter
Ben yandığımda yangınların ötesinde
Cehennem utandı nârından
Zulümlerin bile yüzü kızarırken
Herşey isyan etti aşka yapılan haksızlığa
Ziyan saatlerin
Akrep yelkovan kovalamacasında
Davul zurna eşliğinde bir sabah
İncir çekirdeğine gelin veriyorum aklımı
Telli duvaklı
Eylül GÖKDEMİR/08.10.2008
| 
